
Odporność społeczną rozumiemy jako zdolność każdej osoby, ale też wspólnot, sprawnych instytucji i otoczenia, w którym funkcjonujemy, do utrzymania dobrostanu. Obejmuje ona zarówno zasoby indywidualne: zdrowie psychiczne i fizyczne, kompetencje, wartości, jak i zewnętrzne: relacje społeczne, kulturę, przestrzeń publiczną, środowisko, dostęp do informacji.

Odporność społeczna jest ważna szczególnie w obliczu zmian, tempa życia i wyzwań współczesności, w której żyjemy. Chcemy wspierać kompetencje, które pozwolą nam nie tylko rozumieć rzeczywistość, adaptować się do zmian i przetrwać kryzysy, ale też rozwijać się w sposób zrównoważony. Poprzez uczenie się oraz projektowanie innowacyjnych i trwałych rozwiązań na przyszłość możemy tworzyć zdrowe społeczeństwo i dobre miejsce do życia. Dlatego w budowaniu odporności kluczowe są wzmacnianie więzi społecznych i zaufania oraz umiejętność współpracy, aktywność lokalnych społeczności i sprawczość.